Postępowania restrukturyzacyjne – co warto wiedzieć? Część III – Postępowanie układowe

W dzisiejszej odsłonie naszego cyklu zapraszamy do zapoznania się z informacjami na temat postępowania układowego, którego głównym celem, podobnie jak w przypadku pozostałych postępowań restrukturyzacyjnych, jest ochrona przedsiębiorstwa dłużnika przed upadłością poprzez osiągnięcie porozumienia z wierzycielami. W porównaniu z postępowaniem o zatwierdzenie układu lub przyspieszonym postępowaniem układowym, jest ono jednak bardziej złożone i czasochłonne. Pozostaje natomiast mniej skomplikowane niż postępowanie sanacyjne.

Postępowanie układowe charakteryzuje się tym, że umożliwia dłużnikowi zawarcie układu z wierzycielami po sporządzeniu i zatwierdzeniu spisu wierzytelności. Jest ono prowadzone w sytuacji, gdy wierzytelności sporne przekraczają 15% ogólnej wartości wierzytelności uprawnionych do głosowania nad układem.

Przebieg postępowania

Możemy wyróżnić następujące etapy postępowania, które opisujemy poniżej:

  1. Złożenie do sądu wniosku o otwarcie postępowania,
  2. Rozpoznanie wniosku i wydanie w tym przedmiocie postanowienia,
  3. Rozpoczęcie postępowania układowego,
  4. Złożenie sędziemu-komisarzowi dokumentów,
  5. Przeprowadzenie zgromadzenia wierzycieli w celu głosowania nad układem,
  6. Rozpoznanie układu przez sąd,
  7. Zakończenie postępowania układowego.

Wniosek o otwarcie postępowania układowego

Wniosek powinien zawierać w szczególności dane pozwalające na identyfikację dłużnika, propozycje układowe wraz ze wstępnym planem restrukturyzacyjnym, spis wierzycieli oraz wykaz wierzytelności spornych. Ponadto dłużnik powinien w nim uprawdopodobnić zdolność do bieżącego ponoszenia kosztów postępowania oraz regulowania zobowiązań powstałych po dniu jego otwarcia. Wymóg ten służy wykazaniu, że sytuacja finansowa dłużnika pozwala na zaspokajanie tych należności w toku postępowania. Ustawodawca wymaga przy tym jedynie uprawdopodobnienia, co oznacza, że wystarczające jest przedstawienie danych pozwalających uznać wskazane okoliczności za prawdopodobne, bez konieczności ich pełnego udowodnienia.

Wniosek o otwarcie postępowania sąd rozpoznaje w terminie dwóch tygodni, chyba że istnieje konieczność wyznaczenia rozprawy. W takim przypadku sąd rozpoznaje wniosek w terminie sześciu tygodni.

Zaliczka na wydatki postępowania układowego

Sąd może zobowiązać dłużnika do uiszczenia zaliczki na wydatki postępowania, pod rygorem pominięcia czynności, której dotyczy wezwanie, a w przypadku wezwania do uiszczenia zaliczki na wynagrodzenie tymczasowego nadzorcy sądowego – pod rygorem umorzenia postępowania.

Postanowienie o otwarciu postępowania układowego

Po rozpoznaniu wniosku, sąd wydaje postanowienie o otwarciu postępowania, oddala wniosek lub go odrzuca. Na postanowienie o oddaleniu wniosku lub jego odrzuceniu przysługuje zażalenie.

Otwarcie postępowania układowego podlega obwieszczeniu.

Rozpoczęcie postępowania układowego

W ciągu trzydziestu dni od dnia otwarcia postępowania układowego nadzorca sądowy sporządza wykaz składników masy układowej, Sporządzając go, opiera się na danych zawartych w księgach rachunkowych dłużnika oraz na dokumentach bezspornych. Sędzia-komisarz może jednak postanowić, że to sam dłużnik – działając pod nadzorem nadzorcy sądowego – dokona ustalenia składu masy układowej.

Otwarcie postępowania układowego nie ogranicza wierzyciela w możliwości dochodzenia swoich roszczeń na drodze sądowej, administracyjnej, sądowoadministracyjnej czy przed sądem polubownym, o ile dotyczą one wierzytelności podlegających umieszczeniu w spisie wierzytelności. Jeżeli jednak nie istniały przeszkody, by wierzytelność została w całości ujęta w tym spisie, koszty takiego postępowania ponosi wierzyciel, który je wszczął.

Postępowanie egzekucyjne dotyczące wierzytelności objętej z mocy prawa układem, wszczęte przed dniem otwarcia postępowania układowego, ulega zawieszeniu z mocy prawa z dniem otwarcia postępowania.

Zgromadzenie wierzycieli i przyjęcie układu

Zwołanie zgromadzenia wierzycieli ma na celu głosowanie nad układem. Układ może zostać przyjęty lub nie – wówczas postępowanie ulega umorzeniu.

Do przyjęcia układu wystarczające jest poparcie większości wierzycieli uprawnionych do głosowania, reprezentujących łącznie co najmniej dwie trzecie ogólnej sumy wierzytelności. Wierzyciele, którzy głosowali przeciw układowi, mają jednak prawo zgłosić zastrzeżenia, jeżeli uznają, że jego postanowienia są dla nich rażąco krzywdzące.

Zatwierdzenie układu

Sąd nie może dowolnie decydować o zatwierdzeniu bądź odmowie zatwierdzenia układu. Taka odmowa jest dopuszczalna jedynie w dwóch sytuacjach:

  • gdy układ pozostaje w sprzeczności z obowiązującym prawem, lub
  • gdy jego warunki w sposób rażący krzywdzą wierzycieli, którzy głosowali przeciw układowi i zgłosili zastrzeżenia.

Wydanie przez sąd postanowienia o zatwierdzeniu układu rozpoczyna realizację postanowień układu.

Z dniem uprawomocnienia się postanowienia zatwierdzającego układ nadzorca obejmuje funkcję nadzorcy wykonania układu. Jego rola polega na nadzorowaniu wykonywania przez dłużnika planu restrukturyzacyjnego oraz układu. Nadzorca raz na trzy miesiące składa do sądu sprawozdanie dotyczące powyższych informacji.

Mamy nadzieję, że przedstawione informacje w przystępny sposób przybliżyły Państwu istotę postępowania układowego oraz pomogą w ocenie, czy i w jakim zakresie może ono stanowić właściwe narzędzie do realizacji Państwa celów.

AUTOR WPISU

ZOSTAW SWÓJ KOMENTARZ

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Aktualności