CIT pod lupą – ulgi i preferencje | Ulga na sponsoring – zasady i praktyczne korzyści
Wspieranie sportu, kultury, szkolnictwa wyższego i nauki może być dla przedsiębiorcy nie tylko elementem działań wizerunkowych, CSR (z ang. Corporate Social Responsibility) lub strategii marketingowej. W określonych przypadkach może również dawać realną ulgę podatkową.
Na czym polega ulga na sponsoring?
Mechanizm ulgi polega na tym, że podatnik może odliczyć od podstawy opodatkowania kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na określone cele. Oznacza to, że ten sam wydatek może zostać rozliczony podatkowo niejako „podwójnie” — najpierw jako koszt uzyskania przychodów, a następnie dodatkowo poprzez odliczenie 50% jego wartości od podstawy opodatkowania.
W praktyce daje to możliwość podatkowego rozliczenia nawet 150% poniesionego wydatku: 100% jako koszt uzyskania przychodów oraz dodatkowe 50% jako odliczenie w ramach ulgi sponsoringowej.
Przykładowo, jeżeli spółka poniesie 100 000 zł wydatków kwalifikujących się do ulgi, może co do zasady zaliczyć 100 000 zł do kosztów podatkowych oraz dodatkowo odliczyć 50 000 zł od podstawy opodatkowania.
Kto może skorzystać z ulgi?
Z ulgi mogą skorzystać podatnicy CIT uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych. Odliczenie dotyczy bowiem podstawy opodatkowania ustalonej dla dochodów z działalności operacyjnej, a nie dochodów kapitałowych.
Warunkiem jest również to, aby poniesiony wydatek stanowił koszt uzyskania przychodu. To bardzo istotne ograniczenie. Sama okoliczność, że spółka finansuje wydarzenie sportowe, instytucję kultury albo projekt naukowy, nie wystarczy jeszcze do zastosowania ulgi.
Wydatek musi spełniać ogólne przesłanki kosztu podatkowego, czyli m.in. powinien pozostawać w związku z działalnością gospodarczą podatnika i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
Jakie wydatki mogą być objęte ulgą?
Ulga obejmuje koszty poniesione na działalność sportową, kulturalną oraz wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę.
- Wydatki na działalność sportową
Przez koszty poniesione na działalność sportową należy rozumieć wydatki poniesione na finansowanie:
- klubu sportowego,
- stypendium sportowego lub
- imprezy sportowej, niebędącej masową imprezą sportową.
W przypadku finansowania klubów sportowych należy podkreślić, że ulga na sponsoring może dotyczyć tylko sytuacji, gdy klub sportowy nie działa w celu osiągnięcia zysku. Ważne jest, aby z zawartej umowy sponsoringowej wynikało, że finansowanie ma służyć takim celom jak realizacja programów szkolenia sportowego, zakup sprzętu sportowego, pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach, pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego czy finansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzeń kadry szkoleniowej – jeżeli działania te wpłyną na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego, który otrzyma dotację, lub zwiększy dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub.
- Wydatki na działalność kulturalną
Następną grupą kosztów kwalifikowanych objętych ulgą na sponsoring są wydatki poniesione na finansowanie:
- instytucji kultury wpisanych do rejestru,
- działalności kulturalnej realizowanej przez uczelnie artystyczne i publiczne szkoły artystyczne.
- Wydatki na szkolnictwo wyższe i naukę
Do wydatków na szkolnictwo wyższe i naukę należy zaliczyć koszty poniesione na:
- stypendia dla studentów i doktorantów,
- finansowanie pracownikom opłat za studia podyplomowe, kształcenie specjalistyczne lub inne formy kształcenia,
- wynagrodzenia studentów odbywających u podatnika staże i praktyki,
- koszty studiów dualnych organizowanych we współpracy z uczelnią, a także
- wynagrodzenia absolwentów zatrudnionych za pośrednictwem akademickiego biura karier, pod warunkiem spełnienia wymogów ustawowych.
W każdym przypadku kluczowe jest ustalenie, czy konkretny wydatek mieści się w wyżej wskazanym katalogu kosztów kwalifikowanych.
Odpisy amortyzacyjne jako koszty kwalifikowane
Co istotne, ustawodawca wyraźnie zastrzegł, że zastosowanie ulgi nie skutkuje wyłączeniem z kosztów podatkowych odpisów amortyzacyjnych. Ma to znaczenie w sytuacjach, w których wydatki ponoszone przez podatnika w ramach działalności sponsoringowej prowadzą do nabycia lub wytworzenia składnika majątku trwałego, np. środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej. W takim przypadku sam wydatek nie jest ujmowany bezpośrednio w kosztach podatkowych jednorazowo, lecz poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej danego składnika majątku.
Jest to istotne z perspektywy ogólnych zasad rozliczania amortyzacji podatkowej. Co do zasady, odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w tej części, w jakiej wartość początkowa została odliczona od podstawy opodatkowania albo zwrócona podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku ulgi na działalność sponsoringową ustawodawca przewidział jednak szczególne rozwiązanie, które pozwala zachować możliwość rozliczania odpisów amortyzacyjnych w kosztach podatkowych mimo skorzystania z preferencji.
Sponsoring czy darowizna?
W praktyce jednym z najważniejszych zagadnień jest prawidłowe rozróżnienie sponsoringu od darowizny.
Sponsoring zakłada co do zasady świadczenie wzajemne. Sponsor przekazuje środki pieniężne albo finansuje określone działania, a w zamian otrzymuje określone korzyści, np. ekspozycję logo, promocję marki, możliwość wykorzystania tytułu sponsora, obecność w materiałach promocyjnych czy inne świadczenia reklamowe.
W umowie sponsoringu warto jak najdokładniej określić świadczenia obu stron. Ma to znaczenie, ponieważ przy rozliczaniu wydatków sponsoringowych jako kosztów podatkowych istotna jest ekwiwalentność świadczeń. Oznacza to, że obowiązki sponsorowanego powinny być określone w taki sposób, aby sponsor uzyskiwał realne korzyści, np. promocyjne lub reklamowe. Dopiero wtedy można wykazać związek wydatku z przychodem i zaliczyć koszt sponsoringu do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
Jeżeli natomiast podatnik przekazuje środki bez ekwiwalentnego świadczenia wzajemnego, działanie takie może zostać uznane za darowiznę. Darowizny natomiast zostały wyłączone z katalogu kosztów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o CIT, to z kolei wyłącza możliwość zastosowania ulgi sponsoringowej.
Dlatego tak ważne jest, aby umowa sponsoringowa precyzyjnie określała przedmiot finansowania, obowiązki sponsorowanego podmiotu, świadczenia wzajemne na rzecz sponsora, sposób i zakres ekspozycji marki, terminy realizacji świadczeń oraz zasady dokumentowania wykonania świadczeń.
Dokumentacja ma znaczenie
Ulga sponsoringowa nie powinna być stosowana wyłącznie na podstawie faktury opisanej jako „sponsoring” lub „wsparcie wydarzenia”. W razie kontroli podatnik powinien być w stanie wykazać, że wydatek rzeczywiście spełnia warunki ustawowe.
W praktyce warto zabezpieczyć się umową sponsoringową, fakturami lub innymi dokumentami księgowymi, potwierdzeniami zapłaty, materiałami promocyjnymi dokumentującymi ekspozycję sponsora, zdjęciami, raportami czy publikacjami potwierdzającymi wykonanie świadczeń oraz dokumentami potwierdzającymi status sponsorowanego podmiotu i charakter finansowanej działalności.
Im bardziej „niematerialny” charakter świadczenia wzajemnego, tym większe znaczenie ma dokumentacja potwierdzająca jego rzeczywiste wykonanie.
Limity i rozliczenie
Kwota odliczenia w ramach ulgi nie może przekroczyć dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych. Oznacza to, że ulga nie pozwala na rozliczenie odliczenia ponad dochód z działalności operacyjnej.
Odliczenia dokonuje się w zeznaniu rocznym CIT za rok podatkowy, w którym poniesiono kwalifikowane koszty. Warto więc odpowiednio wcześnie zidentyfikować wydatki, które potencjalnie mogą podlegać uldze, i zebrać dokumentację jeszcze przed zamknięciem rozliczenia rocznego.
Na co uważać?
Najczęstsze ryzyka praktyczne dotyczą braku związku wydatku z działalnością gospodarczą podatnika, zbyt ogólnego opisu świadczeń w umowie, braku ekwiwalentności świadczeń, traktowania darowizny jako sponsoringu, niewystarczającej dokumentacji wykonania świadczeń promocyjnych, finansowania podmiotów lub działań, które nie mieszczą się w katalogu ustawowym, oraz odliczenia wydatków, które nie zostały uprzednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
Podsumowanie
Ulga na sponsoring może być bardzo korzystnym narzędziem podatkowym, szczególnie dla podmiotów, które już angażują się w działania sportowe, kulturalne, edukacyjne lub naukowe.
Kluczowe znaczenie ma nie sama nazwa umowy będącej podstawą sponsoringu, ale rzeczywisty charakter wydatku, jego związek z działalnością podatnika, status sponsorowanego podmiotu, cel finansowania oraz jakość dokumentacji.
Dobrze przygotowana umowa i komplet dowodów potwierdzających wykonanie świadczeń będą stanowiły kluczowe podstawy dla możliwości zastosowania ulgi.
Jak możemy pomóc?
W ramach wsparcia dotyczącego ulgi na sponsoring możemy pomóc w szczególności w:
- oceny statusu podmiotów, do których ma być kierowane wsparcie,
- identyfikacji wydatków, które mogą kwalifikować się jako koszty kwalifikowane rozliczane w ramach ulgi na sponsoring,
- weryfikacji umów sponsoringowych oraz zakresu świadczeń wzajemnych,
- ocenie czy dane świadczenie ma charakter sponsoringu, darowizny czy innej formy wsparcia,
- weryfikacji dokumentacji potwierdzającej wykonanie świadczeń promocyjnych lub sponsoringowych,
- kalkulacji możliwego odliczenia,
- wsparciu przy ujęciu ulgi w rozliczeniu rocznym CIT,
- przygotowaniu argumentacji na potrzeby ewentualnych pytań lub czynności sprawdzających organów podatkowych.
AUTORZY WPISU
E: piotr.sukienik@pl.Andersen.com
T: +48 32 731 68 50
E: elzbieta.kawala@pl.Andersen.com
T: +48 32 731 68 83